Naar overzicht
Naar overzicht
  • Het monument
  • Leg een bloem
  • Uw verhaal

Het monument

Het monument voor Titus Brandsma is een bronzen beeld van 132 centimeter hoogte. het beeld is tegen een muur geplaatst en het lijkt alsof Titus Brandsma in karmelieten pij op weg is naar een academische plechtigheid, een boek en een paar brieven in zijn hand en zijn toga en baret over de arm gedrapeerd. Bij het standbeeld hangt een bronzen plaquette.

Tekst
De tekst op de plaquette luidt:

‘TITUS BRANDSMA O. CARM. HOOGLERAAR TE NIJMEGEN
VAN 1923 TOT ZIJN DOOD IN DACHAU 1942′

Symboliek
Het beeld is in zijn maatvoering een verwijzing en herinnering aan een bescheiden man.

De geschiedenis

De Titus Brandsma Gedachteniskerk is zo genoemd ter nagedachtenis aan
Titus Brandsma en herinnert de inwoners van Nijmegen aan de pater en
verzetsman die op 26
juli 1942 in het Beierse concentratiekamp Dachau om het leven is
gebracht.

Titus Brandsma (kloosternaam) werd als Anno Sjoerd Brandsma geboren
op 23 februari 1881 in Oegeklooster bij Hartwerd op de boerderij van
zijn ouders onder de rook van Bolsward.Van 1892 tot 1898 studeerde hij
aan het gymnasium van het Minderbroederklooster St. Antonius van Padua
in Megen, Noord-Brabant. Vervolgens trad hij in bij de karmelieten,
waar hij de kloosternaam Titus aannam. In 1905 werd hij ingewijd tot
priester. Een jaar later ging hij studeren aan de Pontificia Università
Gregoriana in Rome, waar hij promoveerde tot doctor in de wijsbegeerte.

Terug in Nederland doceerde Titus Brandsma filosofie, sociologie en
kerkgeschiedenis aan het studiehuis (Filosoficum) van de karmelieten in
Oss. Hij werd ook hoofdredacteur van een nieuwsblad en stichtte een
katholieke HBS
en leeszaal, alle drie in diezelfde stad. Als lid van het
hoofdbestuur van de orde speelde Titus een niet onbelangrijke rol bij
de vernieuwingsbeweging onder de karmelieten in Nederland. In zijn
hoedanigheid van geestelijk adviseur van de Nederlandsche
Rooms-Katholieke Journalistenvereeniging had hij een groot aandeel in
de modernisering van de katholieke dagbladpers in Nederland en in
betere arbeidsvoorzieningen voor katholieke journalisten.

In 1923 werd Titus Brandsma benoemd tot hoogleraar aan de zojuist opgerichte
Nijmeegse Universiteit. Hij doceerde daar wijsbegeerte en ‘geschiedenis van
de vroomheid’, en met name de Nederlandse mystiek. In 1935 werd hij door de aartsbisschop
van Utrecht benoemd tot geestelijk adviseur van de rooms-katholieke journalistenvereniging.

Al
in een vroeg stadium waarschuwde Brandsma via publicaties in dag- en
weekbladen en tijdens lezingen en colleges voor de gevaren van het
opkomend nationaal-socialisme. Hij veroordeelde de anti-Joodse
maatregelen van het
Hitler-regime reeds voor de bezettingstijd. Zo was hij
medio 1936 enige tijd lid van het door Nederlandse geleerden en
kunstenaars opgericht Comité van Waakzaamheid tegen het nationaal-socialisme.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam Brandsma als aalmoezenier van de
Nederlandse Katholieke Dagbladpers al spoedig in conflict
met de bezetter na het schrijven van richtlijnen voor de katholieke
journalisten. De samenwerking met de Utrechtse aartsbisschop dr. Jan de
Jong was zeer groot, aangezien deze twee grote katholieke voormannen op
dezelfde golflengte zaten.

Toen de bezetter het verbod uitvaardigde om Joodse leerlingen op de scholen toe te laten, ging er direct een brief
naar alle schoolbesturen met de mededeling dat de kerk geen onderscheid
kende van geslacht, volk of ras. Op 18 december 1941 ging het bericht
uit dat de rooms-katholieke kranten advertenties van de Nationaal Socialistische
Beweging (NSB) moesten weigeren op principiële gronden.

Als
gevolg van deze verzetsactivitetien arresteerde werd Brandsma op 19
januari 1942 gearresteerd door de Gestapo en overgebracht naar de
Scheveningse strafgevangenis (wat als bijnaam ‘Oranjehotel’ had).
Vervolgens belandde hij via kamp Amerfoort en de strafgevangenis Kleef
in het Duitse concetratiekamp Dachau. Na enkele weken vol
ontberingen en mishandelingen werd hij – levenslang behept met een
wankele gezondheid – uitgeput en doodziek in het kamphospitaal
opgenomen. Na wat medische experimenten maakte een kamparts in de zomer
van 1942 met een dodelijke injectie daar een einde aan zijn leven.

Titus Brandsma werd in 1985 zalig verklaard door paus Johannes Paulus
II. In de loop van de jaren zijn er in Bolsward, Brunssum, Dordrecht,
Delft, Hengelo (Overijssel), Hoogeveen, Venlo en Oss scholen naar hem
vernoemd. Eind 2005 werd Titus Brandsma door de bevolking uitgeroepen
tot de Grootste Nijmegenaar aller tijden.

Onthulling
Bij de onthulling van het monument in 1985 sprak de ontwerper, G.L. Mathot, de volgende tekst uit:
‘Als ik bij uw kijken naar het bronzen beeld van pater Titus Brandsma uw ogen zou mogen gidsen, zou ik twee tegenstellingen noemen, die tot samenklank moesten komen.

Vooreerst een tegenstelling, die ‘n beetje meetkundig is. De plaats voor zijn beeld moet wel in de nabijheid zijn van de faculteit van wijsbegeerte, waaraan hij als hoogleraar verbonden was; en in de nabijheid de ‘communicatie middelen’ die zijn zorgen steeds meer in beslag namen in de dagen van nazidom, oorlog en bezetting. Daar kwam de Thomas van Aquinostraat voor in aanmerking; en daarin een bepaalde muur. Maar die muur staat in een hoek van 45 graden op de looprichting van de straat. Het beeld van deze ‘meegaande’ man moest wel in de richting van het verkeer staan, niet haaks erop, zelfs niet afwijkend. Dit bevat conflictstof. Als je de figuur daar denkt, en wel in de richting van de straat, is er tegen die muur nauwelijks enige ruimte voor de rechterkant van het beeld, terwijl zijn linkerzijde ruimte in overvloed heeft. Dit maakt echter ‘n spel mogelijk tussen nauwelijks enig reliëf en volkomen vrij staande delen. Vrijstaand is vooreerst het hoofd en de naar voren tredende voet en eigenlijk ook de handen; maar de linker is overbelast door twee toga’s en veel plooien. Dit spel moest een rustig geheel vormen met een duidelijke omtrek en – dit vooral – met zinvol benadrukken van het één en terughouden van het ander.

Een andere tegenstelling, die om oplossing vroeg, is minder materieel; raakt eigenlijk onmiddellijk de persoon van de ‘pater-professor’. Kenmerkend voor deze tegenstelling heet de rede: ‘Meer dan hoogleraar’. Toch is zijn hoogleraarschap de reden, waarom hier op het terrein zijn beeld gewenst wordt. Ik heb trachten aan te geven, dat deze hoogleraar op de eerste plaats medemens en medechristen is vanuit zijn innerlijkheid. Dit heb ik aangeduid vooreerst door een spelletje met de twee toga’s. Zijn hoogleraarstoga van zijde en fluweel en tressen draagt hij over zijn linkerarm (waarmee tevens die zijkant van het beeld zich voegt in de straat-wand). Maar zijn eenvoudig habijt van Carmeliet is zijn lijfrok.

Vooral echter heb ik getracht in zijn houding en in de uitdrukking van zijn gezicht de mens te typeren met zijn aanspreekbaarheid en zijn dienstvaardigheid, met toch de indruk van ingekeerdheid in studie en gebed. Deze gelijktijdigheid van het één en het ander kenmerkt namelijk heel dat leven tot in gevangenschap, ziekte en dood toe.

Wat zich aandiende als tegenstellingen die met elkaar verzoend moesten worden, mag als innerlijke spanning blijven boeien’.

Oorlogsslachtoffers

Achternaam Voornamen Geboren Overleden

De Oorlogsgravenstichting heeft een database met namen en verhalen van oorlogsslachtoffers. Veel van deze slachtoffers worden herdacht door middel van een monument. Wilt u ons helpen om de namen en verhalen van slachtoffers te koppelen aan het monument waarop hun naam vermeld staat? Kijk dan op de website van de Oorlogsgravenstichting, ziet u in de database een naam die ook voorkomt op dit monument? Maak dan een account aan en koppel de persoon uit de database aan dit monument. Enkele dagen na de koppeling verschijnt de naam van het slachtoffer op deze pagina.

Meer informatie

Locatie
Het monument staat aan de Thomas van Aquinostraat 8 te Nijmegen.

Bronnen

Leg een bloem bij dit monument

Klik op onderstaande knop om een digitale bloem bij dit monument te leggen. Je kunt kiezen uit een rode gerbera, een witte roos of een blauwe Iris. Ook is het mogelijk om een persoonlijke boodschap toe te voegen. Nadat het formulier is verstuurd toont de bloem op deze pagina (vergeet niet om de pagina opnieuw te laden). 

Leg een bloem

Persoonlijke bijdragen van onze bezoekers


Heeft u een persoonlijk verhaal met betrekking tot dit monument en/of de geschiedenis waarnaar deze verwijst? Deel uw verhaal hier en help ons de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog levend te houden.

Let op: wilt u een wijziging voor deze monumentpagina (bijvoorbeeld een correctie of aanvulling) doorgeven? Neem dan contact met ons op.

Heeft u een vraag of wilt u ons iets melden? Kijk bij de veel gestelde vragen of stuur ons een bericht.

Tooltip contents