Adopteer een monument

Herdachte groepen: Geallieerde militairen
Ontwerper: Steenhouwerij G. Keuzenkamp
Onthulling: 1 februari 1971
Adopteer dit monument.

Het monument

Vorm en materiaal
Het monument voor H.E. Harden in Maasbracht (gemeente Maasgouw) bestaat uit twee wit marmeren plaquettes. De gedenkplaten zijn 50 centimeter hoog en 1 meter breed.

Teksten
De tekst op de eerste plaquette luidt:

'TER EERBIEDIGE NAGEDACHTENIS AAN
HENRY ERIC HARDEN. V.C.
LANCE-CORPORAL BRITISH ROYAL ARMY
MEDICAL CORPS DIE NABIJ DEZE PLAATS OP
23 JANUARI 1945, NA OP HELDHAFTIGE
WIJZE HET LEVEN TE HEBBEN GERED VAN
DRIE KAMERADEN, DIE GEWOND IN DE
VUURLIJN LAGEN, ZIJN EIGEN LEVEN
VERLOOR BIJ DE VIERDE POGING.
POSTUUM WERD HEM HET VICTORIA CROSS
VERLEEND.
DE DAPPERE BLIJFT IN ONZE HERINNERING
LEVEN.'

De tweede plaquette bevat een Engelstalige versie van deze tekst.

Wijziging
Oorspronkelijk waren de gedenkplaten van brons.

Locatie niet correct? Geef een verbeterde locatie door.

De geschiedenis

Het monument voor H.E. Harden in Maasbracht (gemeente Maasgouw) is opgericht ter nagedachtenis aan de Britse militair die op 23 januari 1945 in de buurt van de brug over de Vlootbeek is gesneuveld.

De 32-jarige korporaal Henry Eric Harden was gewondenverzorger bij het Britse Royal Army Medical Corps. Hij bevond zich op 23 januari 1945 in de commandopost van zijn onderdeel, toen het bericht kwam dat een sectie commando’s van het Britse korps mariniers in open veld doelwit was geweest van hevig Duits mitrailleurvuur. Drie zwaargewonden waren in de sneeuw achtergebleven, nadat de Britten dekking hadden gezocht. Terwijl de bezetter op hem schoot, ging Harden naar de gewonden toe. Hij moest zeker 150 meter door het weiland kruipen om het eerste slachtoffer te bereiken. Aan zijn kleding was te zien dat hij een 'hospik' was. Desondanks bleven de Duitse soldaten de sneeuwvlakte onder vuur houden. Harden gaf de gewonden een voor een eerste hulp. Daarna kroop hij terug om rapport uit te brengen in de commandopost.

Vervolgens ging hij opnieuw naar de gewonden toe. De marinier Wheeler lag het minst ver verwijderd van het punt waar de dekkingsmogelijkheid ophield. Wheeler had een zware beenwond opgelopen. Toen de Duitse soldaten begrepen naar wie Harden onderweg was, concentreerden ze hun vuur. Toch kwam Harden onverschrokken overeind, nam Wheeler op de schouders en begon zigzaggend aan de terugweg. Nadat hij hem in veiligheid had gebracht, draaide hij zich weer om. Zijn kameraden zagen hoe hij bloedde uit een wond in de zij en dat er kogelgaten zaten in zijn uitrusting. Ze maanden hem te wachten totdat de tanks zouden arriveren. Maar Harden ging door en riep dat elke minuut telde. Hij gebaarde om hulp. Twee mariniers kwamen uit de dekking en volgden Harden, kruipend met een brancard achter zich aan. Ze legden de hevig bloedende marinier Wales op de brancard en begonnen terug te lopen. Het Duitse vuur werd steeds heviger. Harden sprak iedereen moed in en hield kalm een rode kruisvlag omhoog. De gewonde Wales werd nog een keer door kogels getroffen en zou even later aan zijn verwondingen bezwijken.

Nogmaals begaf Harden zich met de twee vrijwilligers op weg, nu naar het derde slachtoffer. Luitenant Corey bleek al in doodstrijd toen ze hem bereikten. Ze waren bijna buiten schotbereik toen een kogel Harden in het hoofd trof. Hij was op slag dood. Sergeant-majoor Bennet sprong uit de dekking en hielp de zwaargewonde luitenant in veiligheid te brengen. Bennet schreef dezelfde dag nog een gedetailleerd rapport over de reddingsacties. Korte tijd later werd aan korporaal Henry Eric Harden postuum het Victoria Cross toegekend. De andere in de oorlog gedecoreerde leden van de Britse medische troepen waren allen officieren. De Britse generaal die het woord voerde bij de postume uitreiking van de onderscheiding, zei letterlijk: 'I do not remember ever reading anything more heroic'.

Onthulling
Het monument is onthuld in februari 1971 door majoor Huth.

Locatie
De gedenkplaat is aangebracht op de brug over de Vlootbeek tussen Linne en Maasbracht.

Bron

  • Limburgse monumenten vertellen 1940-1945 van H.J. Mans en A.P.M. Cammaert. (Maastricht, Stichting Historische Reeks Maastricht, 1994). ISBN 90 70356 67 8;
  • Sta een ogenblik stil... Monumentenboek 1940/1945 van Wim Ramaker en Ben van Bohemen. (Kampen, Uitgeversmaatschappij J.H. Kok Matrijs, 1980). ISBN 90 242 0185 3.

Herdenking aanmelden

Op 4 mei vindt de Nationale Herdenking plaats en wordt er in heel Nederland herdacht. Daarnaast zijn er door het jaar heen herdenkingen waar specifieke groepen slachtoffers of bijzondere gebeurtenissen worden herdacht, zoals de Indiëherdenking op 15 augustus en de Nationale Holocaust Herdenking (laatste zondag van januari).
Wij brengen al deze herdenkingen onder in de herdenkingskalender. Alle herdenkingen van de Tweede Wereldoorlog en oorlogssituaties en vredesoperaties daarna in Nederland kunt u aanmelden.
Er is nog geen herdenking bij dit monument aangemeld. Dat kunt u hier doen.

Persoonlijke bijdragen van onze bezoekers

Heeft u een persoonlijk verhaal met betrekking tot dit monument en/of de geschiedenis waarnaar deze verwijst? Deel uw verhaal hier en help ons de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog levend te houden.

Let op: wilt u een wijziging voor deze monumentpagina (bijvoorbeeld een correctie of aanvulling) doorgeven? Neem dan contact met ons op.

Heeft u een vraag of wilt u ons iets melden? Kijk bij de veel gestelde vragen of stuur ons een bericht