4meiOverlay

Het dagelijkse ritueel van de Sunset March


Op 20 december 2016 nam Laurie Faro samen met veteraan en initiatiefnemer Tim Ruijling deel aan de Sunset March. Lees hier haar reisverslag en de reactie van Tim Ruijling.

Sunset March, 20 december 2016


Wat raakt je tijdens een herdenking? Waarom merk ik helemaal niet dat het koud en mistig is terwijl we 20 december 2016 schrijven en het bijna donker is?

Ik loop samen met veteraan Tim Ruijling de Sunset March op stadsbrug ‘De Oversteek’ in Nijmegen. Het is een dagelijks eerbetoon aan de 48 Amerikaanse soldaten die in september 1944 zijn omgekomen tijdens het oversteken van de Waal. De in 2013 geopende brug ligt op bijna exact dezelfde plek als waar de soldaten destijds zijn overgestoken.

Tim en ik ‘begeleiden’ de 48 lampen die tegen zonsondergang één voor één aangaan ter nagedachtenis aan de overleden soldaten. Elke dag loopt er een veteraan mee, waardig, in het tempo van een trage mars. We lopen in 12 minuten de 988 meters en gaan vervolgens de trap af naar het monument ‘De Oversteek’ waar we halt houden en Tim de militaire groet brengt.

De eenvoud van het ritueel raakt me. We lopen en er geldt maar één regel: het moet waardig en respectvol gebeuren. En dat is het. Temidden van het voortrazende avondverkeer herdenken we samen de moedige mannen die in fragiele bootjes hun leven waagden voor onze vrijheid. Vandaag lopen we de 794e Sunset March. Er is geen dag dat de lampen zonder begeleiding aangaan.

Sunsetmarch.nl

Tim vertelt mij over het ontstaan van dit dagelijkse ritueel: ‘Ik las in augustus 2014 in de krant over het monument en de brug en dacht dat er eigenlijk elke dag iemand mee zou moeten lopen, anders is de symboolwerking van de lampen niet duidelijk.’ Tim maakt deel uit van veteranengroep Overbetuwe. Daar legde hij het idee voor en binnen een aantal weken was de organisatie voor elkaar, compleet met website en een aanmeldingssysteem voor veteranen die willen lopen. Naast het eerbetoon aan de omgekomen soldaten is het doel ook om veteranen onderling te verbinden.

Iedereen kent de traditionele, ceremoniële herdenkingen met bekende rituelen zoals een kranslegging, stilte en toespraken. Het bijwonen van zo’n herdenking maakt altijd indruk. De Sunset March wijkt hier van af, want er wordt geen woord gesproken. Het enige dat de deelnemers doen is lopen terwijl de lampen aangaan. Het geheel vormt een prachtig symbool: iedere dag wordt er een licht aangestoken voor elk van de daar omgekomen soldaten en wordt dit respectvol herdacht door de vele veteranen die zonder enige moeite zich aanmelden om te lopen.

Voor mij is het duidelijk: de kracht van deze herdenking zit hem in het feit dat dit ritueel dagelijks plaatsvindt, bij weer en wind, bij zon en regen. Elke dag. Altijd.

Laurie Faro


 

Reactie organisatie Sunset March: Een monument tot leven brengen


Het monument “Lights Crossing” op de brug is het grootste oorlogsmonument van Europa. Het bestaat uit 48 paren lichtmasten die bij zonsondergang één voor één aangaan. Het is een geweldig mooi concept, maar er ontbrak naar mijn mening een dimensie die het monument tot leven brengt. Zo is de Sunset March tot stand gekomen.

De eenvoud van het ritueel is duidelijk zichtbaar. Er wordt gewerkt zonder allerlei zorgvuldig voorbereide, ceremoniële effecten. Iedere Sunset March is weer anders door weer, jaargetijde (vroege of late zonsondergang) en aansluiters (mensen die het ook eens willen meemaken en meelopen). De doelgroep veteranen is gekozen, omdat zij affiniteit hebben door hun eigen uitzending. Maar ook betrouwbaarheid is van belang: een veteraan die dit op zich neemt komt ook opdagen. 

De redenen dat wij de Sunset March lopen: om te gedenken dat jonge Amerikanen hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. De tweede reden is het slaan van een zichtbare brug naar alle veteranen die hebben deelgenomen of deelnemen aan missies over de gehele wereld. En nog steeds bijdragen aan de vrijheid.

Tim Ruijling, initiatiefnamer Sunset March