4meiOverlay

Ander verleden, gedeelde vrijheid (2018)


Betrokkenheid van tweede en derde generatie Turkse en Marokkaanse Nederlanders bij de herdenking en viering op 4 en 5 mei

In opdracht van het Nationaal Comité 4 en 5 mei heeft het Verwey-Jonker Instituut onderzoek gedaan naar de denk- en belevingswereld van tweede en derde generatie Turkse en Marokkaanse Nederlanders ten opzichte van het Nederlandse oorlogsverleden en de betrokkenheid van deze groepen bij 4 en 5 mei.

De studie biedt inzicht in de belevingswereld en belangstelling van de tweede en derde generatie Turkse en Marokkaanse Nederlanders en biedt aanknopingspunten hoe de betrokkenheid bij het oorlogsverleden, de herdenking en de -viering kan worden vergroot.

Praktische informatie


Wat: Ander verleden, gedeelde vrijheid. Betrokkenheid van tweede en derde generatie Turkse en Marokkaanse Nederlanders bij de herdenking en viering op 4 en 5 mei
Auteurs: Mehmet Day, Hans Bellaart, Suzan de Winter-Koçak, Mariam Badou en Harrie Jonkman van het Verwey-Jonker Instituur
Uitgave: 2018
Volume: 40 pagina’s 
Download: lees hieronder de volledige publicatie of download het hier (PDF, 712 KB).  

Samenvatting

Er is sprake van pluriformiteit in de opvattingen en het handelen van tweede en derde generatie Turkse en Marokkaanse Nederlanders. Ondanks de verschillende perspectieven, wordt de essentie van 4 en 5 mei door vrijwel iedereen gewaardeerd; het gezamenlijk herdenken van de oorlogsslachtoffers, het stilstaan bij de offers die zijn gemaakt voor de vrijheid die we momenteel genieten, en het stilstaan bij het feit dat we niet onder bezetting leven. Een belangrijke voorwaarde hiervoor is echter kennis van het oorlogsverleden. Deze kennis bereikt deze groepen vrijwel uitsluitend via het onderwijs. Slechts een klein deel krijgt deze geschiedenis vanuit huis mee. In het onderwijs ontbreekt het vooralsnog aan diepgang over dit verleden en overdracht in de vorm van persoonlijke, levendige en intrigerende verhalen. Dit zorgt voor een oppervlakkig begrip van het oorlogsverleden en stimuleert nauwelijks de emotionele binding en identificatie met de oorlogsslachtoffers. Tot slot, lijken Turkse en Marokkaanse Nederlanders meer connectie te voelen met de Dodenherdenking dan met Bevrijdingsdag. Ondanks het gegeven dat 5 mei bekender is en deelname eraan in het verleden groter was dan aan 4 mei.