4meiOverlay

Karen van der Aalst - Hoop


Hoop verbrokkelde,
Tot het puin in de straten,
Dat de getuige onderwierp,
Aan zijn laatste verhoor.

Zijn zwijgen overstemde,
Wat hij niet had willen horen,
Wat hij niet had willen zien,
Maar wat deel was van hemzelf.

Een laatste zucht,
Werd door het stof geblazen.
Om dat wat was verbrokkeld,
Hoog op te laten waaien.

En zich - opnieuw - te laten opbouwen,
In de harten van de mensen.