4meiOverlay

Joanne Kroon - Eén moment


Van achter het donkere raam
Zag ik haar staan
Daar, zomaar
Midden op de vuile straat
Daar, helemaal alleen
In haar jasje met de gele ster
En met haar lange donkere haar

Ik wou dat éne moment zo graag
Naar haar toe
Haar hand even vastpakken
Een arm om haar heen slaan
Heel even maar

Ik drukte mijn neus tegen het gesloten raam
Ik vroeg me af waarom ik niet
Naast haar kon staan
En toen opeens
Keken we elkaar aan
Eén blik
Heel even maar

En op dat éne moment voelde ik me
Zo verbonden met haar
En was alles
Zo licht

Toen een ruk naar achteren
Een boze preek
En toen ik weer keek

Niets
De straat was leeg

Maar dat gevoel
Van dat éne moment
Was iets dat voor altijd bleef