4meiOverlay

Bregtje Sijtsma - Plicht


Ik dreigde ze het te zeggen, de buren tegenover.
Met ijzeren gezicht in korte tijd de wagen geladen.
Zes zaten er tegenover me, van angst gezichten vertrokken.
Werken zouden ze, hun verdiende loon.
Ik voldeed aan mijn plichten.

Een moeder met een baby, een vader met drie zoons.
Ik zou mijn taak volbrengen en wenkte voor vertrek.
Op het station aangekomen, laadde ik ze uit.
De baby huilde, de vader ook.
Ik hield ze in de gaten, een felle fluit weerklonk.
Ik voldeed aan mijn plichten.

Prikkeldraad en hoge hekken.
Was dit wel de goede plaats?
De vader werd gescheiden.
Gehuil klonk overal.
Was ik verkeerd gereden?
Ik voldeed aan mijn plichten.

Ik lees nu boeken over hen.
De zes die ik geladen had,
Kregen er zes nullen bij.
Waren het er zoveel, echt zoveel?
Plots brak er iets diep in mij.
Waarom had ik niet aan mijn plichten voldaan?