Oorlogsmonumenten - Vervolgden Nederland

Vervolgden Nederland

Resultaat 21-25 van 25
vorige pagina  1  2  3 
  • Vught, Kindergedenkteken

    Het noemen van namen en leeftijden roept op tot nadenken

    Teus van den Berg-Been

    Of ze mee wil denken over een monument. Speciaal voor de 1.269 Joodse kinderen die in juni 1943 zijn weggevoerd uit Kamp Vught en in vernietigingskampen zijn omgekomen. Beeldhouwster Teus van den Berg-Been (1926) aarzelt geen moment. Wat Joodse ouders en hun kinderen is overkomen dringt dan pas echt tot haar door. Uiteindelijk worden het acht bronzen gedenkplaten die met davidsterren aan elkaar verbonden zijn. Alle 1.269 kindernamen staan erop. In september 1999 wordt het onthuld. Lees meer

  • Enter, 'Joods monument'

    Herinnering aan een verzetsman en twintig Joden

    Herman Kerkhof

    In Enter stond één oorlogsmonument: voor verzetsman Hendrikus de Vries. Op zijn boerderij hield hij jarenlang een Duitse deserteur verborgen. Ook bewaarde hij de wapens van het plaatselijke verzet. Hij werd op straat doodgeschoten door mannen van de Sicherheitsdienst. Herman Kerkhof nam het initiatief een tweede monument op te richten. Ter herinnering aan twintig Joodse inwoners van het dorp. Elf van hen zaten tien maanden half onder de grond verstopt. De schuilplaats werd verraden. Bij het monument liggen altijd verse bloemen. Lees meer

  • Bourtange, 'Joods Monument'

    Gedenk wat Amalek u gedaan heeft

    Ben Kosses

    Na de oorlog trouwt hij met de dochter van het gezin waar hij was ondergedoken. Zelf is hij van Joodse afkomst. Ben Kosses (1921) en zijn vrouw vertellen op scholen over de Tweede Wereldoorlog. Als Bourtange als voormalig vestingstadje wordt gerestaureerd, zetten Kosses en zijn vrouw met een werkgroep alles op alles voor de herinrichting van de synagoge. Op de herdenkingsplaquette staan de namen van zijn ouders, zijn broer en 43 andere Joodse slachtoffers uit Vlagtwedde en Bourtange. Ben Kosses heeft ze allemaal gekend. Hun namen mogen niet vergeten worden. Lees meer

  • Groningen, 'Joods monument'

    Mensen moeten eerst voelen. Daarna weten ze het pas

    Mevrouw J. (Japien) Waskowsky

    Reusachtige omhoog stekende bronzen handen. Dat is het Joods monument in Groningen. Onafgebroken heeft hij aan 'De Handen' gewerkt. Van 1969 tot zijn dood in 1976. Edu Waskowsky (1934-1976) was geen makkelijke kunstenaar. Compromissen sloot hij niet. Voor hem is het beeldhouwwerk iets veel groters geworden. Hij wilde iets maken dat recht zou doen aan alle Joodse oorlogsslachtoffers. Zijn vrouw Japien Waskowsky (1936) beheert zijn artistieke erfgoed. Lees meer

  • Veendam, 'Indië-monument'

    Oorlogsslachtoffers een plek geven door hun namen te noemen

    Piet de Vries en Harm Fröme

    Mensen hebben geen idee hoeveel Joodse mensen er zijn weggevoerd. In Veendam zijn dat er bijna 200 geweest. Daarom moeten we hun namen blijven noemen, zegt Piet de Vries (1922). Met Harm Fröme (1929), die zelf in Nederlands-Indië is geweest, heeft hij ervoor gezorgd dat er plaquettes met namen zijn geplaatst bij de vier gedenktekens in Veendam-Wildervank. Of het helpt? Fröme is sceptisch. Nederland had in Indonesië veel goeds kunnen doen als ze niet voor een gewelddadige oplossing had gekozen, vindt hij. Lees meer

Resultaat 21-25 van 25
vorige pagina  1  2  3 

Zoek een verhaal