Herdenken - Organisaties

In Nederlands-Indië eindigde de oorlog niet op 5 mei 1945. Pas op 15 augustus 1945 capituleerde Japan na de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. In 1970 werd deze datum voor het eerst herdacht in Nederland. In 1980 werd de Stichting Herdenking 15 Augustus 1945 opgericht om hiervan een jaarlijkse gebeurtenis te maken. Behalve met de organisatie van de herdenking houdt de stichting zich ook bezig met het geven van voorlichting over de oorlog in Zuidoost-Azië. Lees meer

De BEGO richt zich op iedereen in Nederland met een Indische band. De bond behartigt de belangen van alle personen die in het voormalige Nederlands-Indië hebben gewoond en gewerkt, in ruime zin. De BEGO is in 1970 opgericht. Lees meer

Het Comité Ancol, genoemd naar de executieplaats ‘Antjol’ bij het voormalige Batavia (het tegenwoordige Jakarta), is opgericht in 1992. Het comité wil met zijn activiteiten eer betuigen aan het Indisch verzet tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië in de periode 1942-1945. Lees meer

In de periode 1942-1945 zetten de Japanners krijgsgevangenen uit diverse landen in bij de aanleg van spoorwegen door het oerwoud, met name in Birma en Thailand en op Sumatra. De werk- en leefomstandigheden waren onmenselijk, waardoor velen overleden of na de oorlog blijvend de gevolgen ondervonden. Ongeveer drieduizend Nederlanders zijn bezweken tijdens dit werk. Lees meer

Het Bangkongkamp te Semarang (Java) was een werkkamp, waarin 900 jongens en 500 zieke en invalide mannen waren ondergebracht. De jongens werden daarbij verplicht tot het verrichten van landarbeid. Honderd jongens uit dit kamp werden voor de laatste maanden overgebracht naar het houthakkerskamp Gedungjati om jati-bomen te kappen. Het in 1986 gevormde Comité Jongenskampen Bangkong-Gedungjati wil oud-gevangenen van deze kampen met elkaar in contact brengen. Lees meer

De doelstelling van deze stichting is het bevorderen van de verwerking van oud oorlogsleed bij de oorlogsgetroffenen uit voormalig Nederlands-Indië. Daartoe wordt jaarlijks een reis naar Japan ondernomen. Dit wordt sinds 1998 door het Japanse Ministerie van Buitenlandse Zaken bekostigd. Lees meer

De Stichting Japanse Ereschulden is opgericht in 1990 en sinds 1996 officieel erkend door de Verenigde Naties als een niet gouvernementele organisatie (NGO status-roster). Ze behartigt de belangen van Nederlanders die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Azië hebben geleden onder de Japanse bezetting, binnen of buiten de kampen. Lees meer

Per eind februari 2000 zijn de Stichtingen "Jongenskampen Ambarawa" en "Jongens Japanse Kampen Tjimahi/Bandoeng" samengegaan in een nieuwe Stichting Jongens in Japanse Kampen '42 - '45. Vanaf 2011 neemt een nieuwe generatie het roer over in de Stichting Nieuwe Commissie Herdenkingen. Lees meer

Enkele tienduizenden Nederlandse vrouwen en kinderen werden tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Japanners geïnterneerd. Daartoe waren meer dan driehonderd kampen ingericht. Jongetjes beneden de tien jaar bleven bij hun moeder, oudere jongens werden in aparte jongenskampen geïnterneerd. De Stichting Nederlandse Slachtoffers Japanse Vrouwenkampen is opgericht in 1968 om de overlevenden te steunen en de nagedachtenis van de omgekomen vrouwen en kinderen te eren. Lees meer

Tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië werden Indo-Europese jongens uit Malang en omgeving vanaf medio 1944 gevangen gezet in werk- en strafkampen te Telogosarie, Lawang en Dampit (Java). Van deze groep werden velen wegens spionage en andere subversieve activiteiten gearresteerd. Lees meer

Glodok was een van de vier gevangenissen die de Japanners tijdens hun bezetting van Nederlands-Indië hadden opgezet in het toenmalige Batavia (het tegenwoordige Jakarta) en in de nabije omgeving daarvan. In 1982 richtten de oud-geïnterneerden uit deze gevangenis een vereniging op om de tijdens de interneringsperiode (1944-1945) gegroeide verbondenheid vast te houden. Lees meer

De KJBB richt zich op iedereen die direct of indirect de gevolgen ondervindt van de Japanse bezetting en de Bersiap-periode in Indonesië in de periode 1941-1949. Het gaat dan om kinderen die in een kamp hebben gezeten, om de naoorlogse generatie waarvan één of beide ouders deze periode hebben meegemaakt, en om hun partners. Lees meer

In 1946 ontstond in het toenmalige Batavia de Federatie van Ex-Illegale Werkers in Indië (FIWI). Doel van de federatie was het behartigen van de belangen van de oud-deelnemers aan het Indische verzet en hun nabestaanden. Na de soevereiniteitsoverdracht aan Indonesië hield de FIWI op te bestaan. Pas in 1982 kwam er weer een vervolg. De directe aanleiding was toen de instelling bij Koninklijk Besluit van het verzetsherdenkingskruis, dat ook kon worden toegekend aan oud-deelnemers aan het Indische verzet. Lees meer