Kleur - Eveline van Rijswijk
Winnaar Dichter bij 4 mei 2005
Ongekleurd blijven de beelden
Door een netvlies vastgelegd
- geen kleur
die ooit voor oorlog is ontworpen –
Toch kijk ik,
Naar scherp genomen foto’s,
Tekeningen
En etsen
Van trieste blikken
En onleefbare plaatsen
En ik weet
Eens was
Het grijs van dit beton
Geen overeenkomst
Tussen het zwarte en het witte:
Enkel vrijheid
Kent kleur
Ongekleurd blijven de beelden
Door een netvlies vastgelegd
- geen kleur
die ooit voor oorlog is ontworpen –
Toch kijk ik,
Naar scherp genomen foto’s,
Tekeningen
En etsen
Van trieste blikken
En onleefbare plaatsen
En ik weet
Eens was
Het grijs van dit beton
Geen overeenkomst
Tussen het zwarte en het witte:
Enkel vrijheid
Kent kleur
Herdenken - Freek de Kort
Het hele jaar rustig
Mensen wandelen langs
Op een plein
Iedereen vindt het gewoon
Sommigen vinden het mooi
De meesten realiseren
Tijdens het passeren
Niet de betekenis
Van mij
Één dag
In het jaar
Sta ik in het middelpunt
Er worden kransen bij
Me neergelegd
Terwijl niemand 2 minuten lang
Ook maar iets zegt
Denkend aan
Al die doden
Onschuldige mensen
Soldaten en ook heel veel joden
Nu al zestig jaar
Dood maar nog niet vergeten
Dat laten de stille mensen weten
Mensen wandelen langs
Op een plein
Iedereen vindt het gewoon
Sommigen vinden het mooi
De meesten realiseren
Tijdens het passeren
Niet de betekenis
Van mij
Één dag
In het jaar
Sta ik in het middelpunt
Er worden kransen bij
Me neergelegd
Terwijl niemand 2 minuten lang
Ook maar iets zegt
Denkend aan
Al die doden
Onschuldige mensen
Soldaten en ook heel veel joden
Nu al zestig jaar
Dood maar nog niet vergeten
Dat laten de stille mensen weten
Zonder titel - Vicky Francken
Hoe ga je dit beginnen…
Vragen zelfs de klamme vezels vraagteken
En het papier weet het niet
Teder streel ik stiltes
Stel ik het einde uit
Ik wil niet schrijven over einden
Maar beginnen met schrijven
Want dit herdenken is ver denken
En tegelijk dichtbij
De klok loopt vreemd maar wel altijd
Denk ik nu terwijl ik stilsta
Stil sta slechts luister naar
En hoor de tijd
De koude lucht bijt in mijn wangen
Het is stil in mij en het blijft stil
Ik fluister dat dat niet wil zeggen
Dat ik niets denk of voel
Maar dat ik vrijheid koester in mijn handen
En enkel zwijg om herinneringen
Aan vervlogen tijden
Niet langzaam te laten
Vervluchtigen
Vragen zelfs de klamme vezels vraagteken
En het papier weet het niet
Teder streel ik stiltes
Stel ik het einde uit
Ik wil niet schrijven over einden
Maar beginnen met schrijven
Want dit herdenken is ver denken
En tegelijk dichtbij
De klok loopt vreemd maar wel altijd
Denk ik nu terwijl ik stilsta
Stil sta slechts luister naar
En hoor de tijd
De koude lucht bijt in mijn wangen
Het is stil in mij en het blijft stil
Ik fluister dat dat niet wil zeggen
Dat ik niets denk of voel
Maar dat ik vrijheid koester in mijn handen
En enkel zwijg om herinneringen
Aan vervlogen tijden
Niet langzaam te laten
Vervluchtigen
Vaarwel sterren - Maaike van der Velden
Vaarwel sterren,
Onherkenbare dode angsten uit kindsogen
Hier zover, daar dichtbij
Films, docu’s, het journaal herinnert mij
De strijd ooit gestreden,
Ver van mijn bed zo lang gelee
Opa vertelt het soms in flarden
Beelden schieten door zijn hoofd
Hoofd gevangen lichaam vrij
Sterren uit de hemel geplukt en gedeporteerd
Naar verre kampen in het duister
Eigen nummer eigen baan
Achter iedere ster schuilt een verhaal
Nu vergeten is nooit geweten
Ooit moeten we niet voorbij laten gaan
Een traan uit de stroom
Weggevoerd naar een zee van verdriet,
Hij breekt de sterrenloze horizon
Jaarkringen worden omhelsd en vinden hun rist
In gedachte, de vreemde jaarkring in die boom
Onherkenbare dode angsten uit kindsogen
Hier zover, daar dichtbij
Films, docu’s, het journaal herinnert mij
De strijd ooit gestreden,
Ver van mijn bed zo lang gelee
Opa vertelt het soms in flarden
Beelden schieten door zijn hoofd
Hoofd gevangen lichaam vrij
Sterren uit de hemel geplukt en gedeporteerd
Naar verre kampen in het duister
Eigen nummer eigen baan
Achter iedere ster schuilt een verhaal
Nu vergeten is nooit geweten
Ooit moeten we niet voorbij laten gaan
Een traan uit de stroom
Weggevoerd naar een zee van verdriet,
Hij breekt de sterrenloze horizon
Jaarkringen worden omhelsd en vinden hun rist
In gedachte, de vreemde jaarkring in die boom